افشاری ( برنامه گلهای جاویدان )
حسین قوامی
0:00
خانه / آهنگ ها / سنتی / حسن کسائی ، احمد عبادی ، حبیب اله بدیعی ، حسین قوامی / حسین قوامی افشاری
حسین قوامی افشاری
حسین قوامی افشاری
حسین قوامی افشاری
Hossein Ghavami - Afshari
بخش دریافت رایگان آهنگ
تاریخ ثبت: 1370/2/22
نویسنده: میفا موزیک
هنرمندان
حسن کسائی
حسن کسایی (زادهٔ ۳ مهر ۱۳۰۷ در اصفهان – درگذشتهٔ ۲۵ خرداد ۱۳۹۱ در اصفهان) از برجستهترین نوازندگان و موسیقیدانان سنتی ایرانی بود که در عرصهٔ نواختن ساز «نی» و «سهتار» شهرت جهانی داشت. او از بنیانگذاران مکتب موسیقی اصفهان به شمار میرود و در اعتلای موسیقی دستگاهی ایران نقش بسزایی ایفا کرد. دوران کودکی و آموزشهای اولیه حسن کسایی در خانوادهای تاجرپیشه در اصفهان به دنیا آمد. پدرش، حاج سید جواد کسایی، به دلیل علاقهمندی به موسیقی، محفلهای هنری در منزل خود ترتیب میداد که باعث آشنایی حسن با بزرگان موسیقی همچون جلالالدین تاج اصفهانی، غلامحسین سارنج، خاندان شهناز و ادیب خوانساری شد. در سن ۱۲ سالگی، پس از شنیدن صدای نی از یک نوازنده دورهگرد، به این ساز علاقهمند شد و در سال ۱۳۲۰ برای آموزش نی به محضر استاد مهدی نوایی رفت. همزمان، در محضر استاد ابوالحسن صبا به فراگیری ردیفهای موسیقی ایرانی پرداخت. سبک و ویژگیهای هنری استاد کسایی با بهرهگیری از تکنیکهای بداههنوازی و تسلط بر ردیفهای موسیقی دستگاهی، توانست صدای نی را به یکی از دلنشینترین و تأثیرگذارترین صداها در موسیقی ایرانی تبدیل کند. او برای اولین بار دستگاههای «چهارگاه»، «اصفهان»، «نوا» و «راست پنجگاه» را با کوک دقیق و به صورت کامل اجرا کرد. آثار او در نواختن نی، الگویی برای نسلهای بعدی نوازندگان این ساز شد. فعالیتهای آموزشی و فرهنگی حسن کسایی سالها در اصفهان به تدریس موسیقی پرداخت و شاگردان برجستهای چون حسین عمومی و مسعود عربچنگ را تربیت کرد. او در عرصهٔ پژوهش نیز فعال بود و با نگارش مقالات و برگزاری کارگاههای آموزشی، به معرفی و ترویج موسیقی ایرانی پرداخت. جوایز و افتخارات در سال ۱۳۷۷، استاد کسایی نشان درجه یک هنر را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد. او همچنین در جشنوارههای بینالمللی موسیقی در کشورهای مختلف شرکت کرد و با هنرنماییهای خود، موسیقی ایرانی را به جهانیان معرفی نمود. درگذشت استاد حسن کسایی در ۲۵ خرداد ۱۳۹۱ در اصفهان درگذشت. مراسم تشییع پیکر او با حضور هنرمندان و علاقهمندان به موسیقی ایرانی در اصفهان برگزار شد و یاد و خاطرهٔ او همچنان در دلها زنده است
احمد عبادی
احمد عبادی زاده ۱۲۸۵ خورشیدی در فراهان و فرزند میرزا عبدالله فراهانی و نوهی علیاکبر فراهانی و دایی هوشنگ سیحون، معمار برجسته بود عبادی یکی از مشاهیر موسیقی ایرانی و از برجسته ترین اساتید معاصر ساز سهتار است. هرچند که شهرت وی بیشتر به خاطر مهارت نوازندگی ساز «سهتار» بوده است. عبادی ابداع کننده کوکهای مختلف در سهتار است. وی هنرمندی صاحب سبک و برجسته در عرصه نوازندگی به شمار می رود. او با خوانندگانی مانند غلامحسین بنان و ایرج همکاری داشته است. احمد عبادی با موسیقیدانانی همچون رضاقلیمیرزا ظلی، غلامحسین بنان، حسین قوامی، ایرج، فرامرز پایور، حسن زیرک، حسن کسایی و علی تجویدی همکاری داشت. توجه به مضرابهای پر و نواختن همراه با واخوان از جمله ویژگیهای بارز سبک احمد عبادی به شمار میرود مضرابهای تکسیم و دومضرابها از مشخصههای بارز سبک وی هستند. از دیگر شاخصههای ساز عبادی، بداهه نوازیها و ویبرههای طولانی و گلیساندوهای به موقع است. یکی از کارهای او در نوازندگی سهتار، ابداع کوکهای مختلف در سهتار است که در آلبوم «کوک سهتار» آنها را عرضه کرده است عبادی شاگردان بسیاری تربیت کرد که از میان آنها مهربانو توفیق، بهنام وادانی، بهداد بابایی و سید خلیل عالینژاد را میتوان نام برد. او در رادیو نیز فعالیت میکرد و صفحهها و کاستهای زیادی ضبط کرد از جمله: صفحه آواز شور همراه با رضاقلیمیرزا ظلی، همچنین تکنوازیها و بداههنوازیها و همراهی با نوازندگان و خوانندگان مختلف. همنوازیهای او با غلامحسین بنان، ایرج و محمدرضا شجریان آثار فراوانی را در قالب برنامه گلها به جا گذاشته است. یکی از برنامههای شاخص او از مجموعه گلها، یک شاخه گل شماره ۴۲۸ است.از او همچنین اجراهایی با شهرام ناظری داشته است که برخی از آنها به بصورت دیداری یا شنیداری در دسترس است. چند اثر محفلی نیز از او و شجریان به یادگار مانده است. آلبوم تکنوازی سهتار (انتشارات ماهور) و چکاوک (مؤسسهٔ فرهنگی هنری رنگینکمان) از جمله آثار منتشرشده اوست وی در اواخر عمر به سرطان روده دچار شد و پس از یک دورهٔ بیماری در سال ۱۳۷۱ درگذشت. آرامگاه وی در امامزاده طاهر واقع شده است
حبیب اله بدیعی
حبیبالله بدیعی در ۴ فروردین ۱۳۱۲ در روستای ازانده از توابع شهرستان سوادکوه متولد شد او از سال ۱۳۲۹ به عنوان تکنواز با برنامه موسیقی ارتش همکاری کرد و سال بعد بود که رسماً وارد ارکستر ابراهیم منصوری شد. حبیبالله بدیعی در سال ۱۳۳۱ در فیلم «ولگرد» صدای قوامی و شمس را با ویلن همراهی کرد. در سالهای ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۴ ارکستر کوچکی تشکیل داد که خوانندهٔ آن شمس بود همکاری هنری وی با شمس بالاخره منجر به ازدواج این دو شد. ازدواجی که حواشی بسیار داشت و سرانجام به طلاق انجامید این ارکستر تا پایان سال ۱۳۳۶ هر شب جمعه برنامهٔ رادیویی داشت. یک سال بعد وی وارد برنامه گلها شد و با خوانندگانی چون مرضیه، الهه، پوران، دلکش و رؤیا و شمس همکاری کرد. وی حدود ۲۰۰ آهنگ ساختهاست که یکی از معروفترین آنها کعبه دلها با صدای الهه است حبیبالله بدیعی در نواختن دستگاهها و گوشههای آواز قدرت و توانایی قابل ملاحظهای داشت کتاب «کماندار زریندست» نوشتهٔ مهران حبیبینژاد، دربارهٔ زندگی حبیبالله بدیعی و نگاهی گذرا به زندگی و آثار او است حبیبالله بدیعی در ۲۷ مهر ۱۳۷۱ در سن ۵۹ سالگی به دلیل بیماری قلبی در بیمارستان توس تهران درگذشت و پیکر وی را در امامزاده طاهر (کرج) به خاک سپردند حبیبالله بدیعی علاوه بر تکنوازی، آهنگهای بسیاری ساخت که اکثر آنها با اقبال روبرو شدند. او حدود یکصد و پنجاه قطعه ساخت از جمله: کعبه دلها، فریاد از این دل، افسانه عشق، دل بی گناه، الهی بمونی، افسانه زندگی، جاودانه، رفته بودم، افسانه کمتر، شعله سرکش، در آتشم، مهربان شو، سنگ صبور و زندگی من
حسین قوامی
جزئیاتی از این هنرمند یافت نشد!
نظرات حسین قوامی افشاری ( بدون نظر )
[[ comment.writer_name ]]
[[ comment.description ]]
[[ reply.writer_name ]] (در پاسخ به [[comment.writer_name]])
[[ reply.description ]]
صفحه [[currentPage]]
-
نمایش [[comments.length]] از [[count]]
نظر ثبت نشده است! شما اولین باشید.
سایت و گروه میفا موزیک با بیش از ۱۲ سال سابقه در زمینه تهیه و تولید و پخش آثار موسیقی در تمامی زمینه ها در خدمت شما می باشد و تمامی سعی خود را می نماید تا لحظات ناب و خوشی را با آهنگهای جدید در تمامی سبک ها و ریمیکس و پادکست های شاد برای شما بوجود آورد
©
تمامی حقوق متعلق به
میفاموزیک
می باشد
|
طراحی:
بادی دیزاین 💎